2 Δεκεμβρίου 2020, Τετάρτη

Ο “Μυστικός Δείπνος” του ANDY WARHOL

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ ΤΟΥ ANDY WARHOL

Το κοινωνικό υπόβαθρο που προκάλεσε την ρηξικέλευθη εικαστική παρέμβαση του πρωτοπότρου της pop art στον πίνακα του Leonardo Da Vinci!

Της αγιογράφου – κριτικού βιβλίου Μαριλένας Φωκά (ΜΑ)

O πίνακας του Leonardo Da Vinci Ο Μυστικός Δείπνος είναι ένα σπουδαίο εικαστικό έργο τέχνης που έμεινε στην ιστορία. Ο Andy Warhol (1928-1987) είναι ένας δημιουργός που χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους τιτάνες της μοντέρνας τέχνης από τους σύγχρονους ιστορικούς, θεωρητικούς και μελετητές της. Παρ΄όλο που διαχρονικά δεν είναι επιτρεπτή η παρέμβαση στα ίδια τα έργα τέχνης καθώς ισοδυναμεί με βαδαλισμό, η μοντέρνα και κυρίως η μετα-μοντέρνα τέχνη με την συνθετική και αναλυτική της ιδιότητα προβαίνει συχνά σε τέτοιες ενέργειες πάνω σε ανατυπώσεις ή αναπαραγωγές των μεγάλων έργων δημιουργώντας ένα νεό υβριδικό τέχνεργο επιφορτισμένο με κοινωνικά, ιδεολογικά, φιλοσοφικά ακόμα και θεολογικά (;) μυνήματα που εισάγει με ακτιβιστική διάθεση στην κοινωνία στην οποία απευθύνεται. Ο Andy Warhol σε μια μετ-εγγραφή του Μυστικου Δείπνου του Da Vinci εισάγει τη δική του οπτική στον πίνακα του μεγάλου δημιουργού υιοθετώντας μια κοινωνική και τελικά θεολογική τοποθέτηση δοσμένη με ακραίο τρόπο.

Ο Warhol μπορεί θεωρηθεί σαν ο πρωτοπόρος της pop art στην Αμερική, μιας τέχνης που εντάσσεται στην μαζική κουλτούρα, δηλαδή τέχνη σε μαζική παραγωγή προορισμένη για μαζική κατανάλωση, καθώς στράφηκε στη δημιουργία προιόντων, κάνοντας χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας για την ικανοποίηση των αναγκών των καταναλωτών. Για αυτό ονομάστηκε δημοφιλής κουλτούρα, (popular art) και αποδόθηκε σαν όρος από Βρετανό κριτικό τέχνης Lawrence Alloway. Ο Andy Warhol γεννήθηκε από ρουθήνους μετανάστες στο Πίτμπουργκ, μια βιομηχανική πόλη της Πενσυλβάνια στην Αμερική σε ένα γκέττο, μια υποβαθμισμένη περιοχή. Μεγάλωσε σε ένα στούντιο κάτω από πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες και κακές συνθήκες υγιεινής. Πολλές φορές στερούταν το φαγητό και μια αγαπημένη του λιχουδιά ήταν η σούπα από κέτσαπ με νερό γεγονός που τον επιρρέασε αργότερα στη δημιουργία των ετικέτων των γνωστών Campbell soups. Κατά την παιδική του ηλικία αρρώστηκε και αναγκάστηκε να μείνει κληνήρης για ένα χρόνο. Σε αυτό το χρονικό διάστημα ήρθε σε επαφή με τα εργαλεία της ζωγραφικής που η μητέρα του του προμήθευε για να περνάει την ώρα του ενθαρύνοντάς τον να ζωγραφίσει κάνοντας τον χώρο της κουζίνας που ήταν γεμάτος γεύσεις και αρώματα το «πρώτο καλλιτεχνικό του εργαστήριο» Διαφυγή του από την σκληρή πραγματικότητα ήταν ο χώρος της εκκλησίας όπου περνούσε πολλές ώρες με τη μητέρα του προσευχόμενος. Εκεί ήρθε σε επαφή με την βυζαντινή τεχνοτροπία της αγιογραφίας που ο πλούτος του βυζαντινού χρυσού «κάμπου», το φόντο και τα ξυλόγλυπτα, ήταν το μόνο πολυτελές στοιχείο που απολάμβανε στη ζωή του. Η εμμονή του με τη βυζαντινή τέχνη και ο θαυμασμός του για τα είδωλα της εποχής του Αμερικάνικου Ονείρου συγχωνεύθηκαν στη τέχνη του Warhol όπου τα λαϊκά είδωλα των περιοδικών έγιναν τα «αντικείμενα λατρείας» των εικόνων, κατά τους ιστορικούς τέχνης που αργότερα μελέτησαν το έργο του.

Aπό τo 1980 και μετά συνεργάστηκε με τον νεοεξπρεσιονιστή Jan Michael Bascia και Francesco Clement. Επεξεργάστηκε κάποια Αναγεννησιακά έργα θρησκευτικού περιεχομένου όπως τον προανφερθέντα Μυστικό Δείπνο του Da Vinci. Σε αυτό το έργο που κεντρικό πρόσωπο είναι ο Ιησούς και οι μαθητές είναι χωρισμένοι σε τρεις ζώνες, ο κατά τ΄άλλα θρήσκος δημιουργός αποδίδει με κάθετες ζώνες χρωμάτων συναισθήματα διαφορετικής έντασης. Η εικόνα βάση της οποίας δημιουργήθηκαν τα επιμέρους έργα ονομάστηκε Sixty Last Suppers (1986) και δημιουργήθηκε μετά από παραγγελία του γκαλερίστα Αλέξανδρου Ιόλα. Κατά τον κριτικό τέχνης Muir Gregor, Ο πίνακας παρουσίασε το ιστορικό και θεολογικό γεγονός «με έναν κρύο, μηχανικό, μακάβριο τρόπο». Όπως έχει αναφερθεί στον τύπο το 1ο από τις 60 αποτυπώσεις του Warhol. πρώτιστο έργο, διαστάσεων 11 X 4 μ «φιλοτεχήθηκε» στο στούντιο Factory του δημιουργού με την τεχνική της ούρησης (!) όπου ανθρώπινα υγρά απεκρίμματα αφήνονταν να οξειδώσουν βαφές με βάση το χαλκό ώστε να παράξουν καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα μπορεί να παρουσίασε εικαστικό ενδιαφέρον η πρακτική όμως είναι ακραία και ασύμβατη με τις απεικονισθείσες μορφές. Η προσέγγιση αμερικανών κριτικών συνίστατο στην χρήση φαλλικών συμβόλων στην εργογραφία του ώστε να απαντήσει στον νεοπαγή «αφηρημένο εξπρεσσιονισμό» του αντίπαλου δεόυς- Jakson Pollock. Η καλλιτεχνική πρακτική είναι ακραία και δυσπρόσιτη από την άποψη του κριτικού. Ενδέχεται να ήταν μια αποκύρρηξη της ίδιας την προδοσίας του Ιούδα μέσα από έναν πολύ αντισυμβατικό και κατακριτέο για την θεολογική προσέγγιση καλλιτεχνικό δρόμο που ο Andy Warhol εκφράστηκε μετά από το ατύχημά του πυροβολισμού του από τη Valery Solance .

( πηγή Widewalls, διαθ. στο https://www.widewalls.ch/andywarholpisspaintings/)

Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου και των υπηρεσιών που προσφέρονται σε αυτό, χωρίς την προηγούμενη άδειά εκπροσώπου της Ιστοσελίδας (portoni.gr). Δείτε τους Όρους Χρήσεις