4 Δεκεμβρίου 2020, Παρασκευή
dav

Ένας χρόνος χωρίς το Κεφαλονίτικο Δαιμόνιο!

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ  ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ!

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος (17 Απρίλη 2019), που   έφυγε  από κοντά μας   ο  Βαγγέλης Φλωράτος, ένας κεφαλονίτης  100% ,το κεφαλονίτικο δαιμόνιο, που λάτρεψε και ύμνησε την Κεφαλονιά μέσα από τα βιβλία του . Μας λείπει αυτός ο    θαυμάσιος συγγραφέας και άνθρωπος που με την πένα του, το πιπεράτο χιούμορ του και την σατυρική του διάθεση , καυτηρίαζε   γεγονότα και καταστάσεις .

Εάν   σήμερα ήτανε ανάμεσα μας , πως θα σχολίαζε τα όσα συμβαίνουν ;   Τι θα έγραφε   για τον κορονοϊό; Πως θα ήθελε να περάσει το Πάσχα;

ΟΙ ΙΟΙ!

Περί υγεία… Οι τόσοι ιοί που κυκλοφορούνε ανάμεσα μας, προσθέτουν περισσότερη αγωνία από εφκείνη που εκ των πραγμάτων έχουμε και η αγωνία αυτή, αν της βάνουμε και το στρες που μας διακατέχει επί μονίμου βάσεως, δίπλα-δίπλα, τότε πρέπει να ψάξουμε με το κερί να βρούμε κάτι το ευχάριστο σε τούτηνε τη ζωή. Έχουμε γίνει τόσο εύθραυστοι και τόσο μυγιάγγιχτοι που την λογική την ξεχνάμε και ενεργούμε μπορώ να πω καταδικαστέα. Η φύση από μόνη της δεν φταίει σε τίποτσι. Εμείς την βιάζουμε κτηνωδώς, με αποτέλεσμα κάπου κι εφκείνη να αγανακτεί και δικαιολογημένα μας αφήνει στις τσίμπλες μας. Κάπου εκεί σηκώνει τα χέρια ψηλά. Η ανθρώπινη αδυναμία κι όλοι αυτοί οι ιοί βρίσκουνε γόνιμο έδαφος και αλωνίζουνε.

   Θα μου ειπείς:

   -Και τι πρέπει να γίνει; Είναι δυνατόν να μη κυκλοφορούμε να μη δουλεύουμε; Τότενες είναι που θα πεθαίνουμε από μαρασμό και από πείνα.

   Μα ο άνθρωπος είναι αυτός που πήγε στο φεγγάρι. Αυτός είναι που κλωνοποιεί ανθρώπους και δεν μπορεί να εξολοθρεύσει αυτά τα μικροσκοπικά διαβολάκια που μπαίνουνε μέσα του και τον διαλύουν από τα …εξόν συνετέθη ;

   -Έλα ντε, αυτός είναι ο άνθρωπος. Ένα ανίσχυρο πλασματάκι που ο κάθε ιός ανά πάσα στιγμή να τονε στείλει από κει που ήρθε, στο χώμα δηλαδή.

   -Σύμφωνοι, αλλά κάτι πρέπει να γένει. Πρέπει πάση θυσία να βρεθεί από πού έρχονται αυτοί οι ρημαδιασμένοι ορμώμενοι ιοί στη ζωή μας και την κάνουν κακοθάνατη; Ούτε Μπίν Λάντεν να είναι.

   -Τον ταύρο φίλε μου, τον έπιασες απ’ τα κέρατα. Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με…Μπι Λάντες, γι’ αυτό ας αφήσουμε για την ώρα στο κρησφύγετό του, τον πραγματικό Μπι Λάντεν και ας πέσουμε με τα μούτρα στο…ψάξιμο. Τα λεφτά που χάνονται για την ανακάλυψή του είναι ‘’έτη φωτός’’ περισσότερα από εκείνα που θα χρειάζονταν για την ανακάλυψη αυτών των ιών.

   -Καλά τα λες, αλλά για την ώρα επειδή, μπήκαμε στο φθινόπωρο, πάρε μερικές προφυλάξεις για να την βγάλεις , γιατί άμα μπλέξεις με ιούς , αν είσαι ανύπαντρος αποκλείεται να …υιοκάνεις…

   -Τι είδους προφυλάξεις ;

   -Να μη πλησιάζεις το στόμα σου κοντά σε άλλο στόμα λιγότερο από τριάντα εκατοστά του μέτρου. Να μη κολλάς το σώμα σου, σε άλλο σώμα. Να μένεις το λιγότερο εξήντα εκατοστά μακριά από τον άλλο. Να μη μπαίνεις σε κλειστούς χώρους ειδικά , σε ταξί και μετρό που μπαίνει κάθε καρυδιάς καρύδι.

   – Μα κι εγώ μιας κάποιας καρυδιάς καρύδι δεν είμαι;

   -Είσαι , αλλά έτσι θα φροντίσεις να διατηρήσεις το τσόφλι σου . Και εάν αυτό γίνει , έχεις πολλές πιθανότητες να σε βρει κι ο επόμενος Οκτώβρης.

-Και ερωτικά;

-Αυτά να τα αφήσεις για την άνοιξη.

-Και καλά με τη φιλενάδα, αλλά με τη γυναίκα , θα πρέπει να έχω απόσταση πάνω από τριάντα εκατοστά το στόμα μου από το στόμα της ;

-Βεβαίως . Και που ξέρεις εσύ, εάν η γυναίκα σου μπήκε σε κανένα ταξί ή πήρε το μετρό για κάποια δουλειά της ;

-Αυτό να μου πεις . Τότε και τα σώματά μας πρέπει να είναι σε απόσταση ασφαλείας .

-Αυτά κι αν πρέπει! Θα σε συμβούλευα αν είναι δυνατό, να κοιμάσαι και σε ξεχωριστό στρώμα, γιατί οι άτιμοι οι ιοί, δεν έχουνε μόνιμοι πλευρά και αναλόγως την όρεξή τους σουλατσάρουνε σε όλο το στρώμα.

-Τώρα μου ‘κανες την καρδιά περιβόλι.

-Εγώ έτσι θα κάνω.

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- ‘’ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100%, ΤΟΜΟΣ Γ΄ , 2010)

………………………………………………………………………….

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

   Φέτος – με την αφραγγία που με δέρνει- έλεα να κάμω Χριστός Ανέστη σε κανένανε κουμπάρο μου, σε κανένα μπάρμπα μου ή σε κανένανε κολέα μου. Καλά τόσους χρόνους ούλο μου το συγγενολόι εκόπιαζε αφ΄την Ανάσταση έτρωε κι έπινε ίσαμε την νια Τρίτη στην εδική μου τη καζάρμα. Αρκίνησα όπου λέτε αφ’ του Λαζάρου τα τηλεφωνήματα, τα συνέχαα ίσαμε τη μεγάλη Παρασκευή όπου εβγήκε ο επιτάφιος και κανένας αφ’ τσου συγγενίδες, τσου κουμπάρους, τσου κολέηδες δε μου ‘πε να κοπιάσω. Ούλοι με τον τρόπο τσου μου δώκανε να καπιτάρω πως είναι αδύνατο να μου κάμουνε τη…χάρη.

   Εδεπά που να τα λέμε πρέπει να το πάρω είδηση πως οι χρόνοι οι καλοί εδιαβήκανε κι εφκείνοι που μέλει να ‘ρτουνε ο ένας θα ‘ ναι χειρότερος του αλλουνού. Όσο για αρνί δε γλέπω να μπορώ να το ματαβάνω στο σουβλί για φκειο φέτος θα τη περάσω μ’ ότι κι ότι κι από χρόνου θα βάνω νια κλώσσα να βγάνει κανένα κοκορόπουλο να πορεύομαι . Τι αρνί, τι πετεινάρι! Άμα το παραγδείς ένα και το αυτό είναι.

   Θα μου ειπείς: Εύκολο είναι ν’ αναθρέψεις κοταριό; Βάνε το πίτουρο, βάνε το καλαμπόκι μήτε τα πουπουλά τσου θα σου μένουνε για διάφορο!

   Το μόνο καλό σ’ εφκείνη τη περίφτωση είναι που τα δίνεις λίγα, λίγα και δε σου αποφαίνουνται!

   Άμα μάλιστα τ’ αμολάς και μες τσι ξένες αυλές και οικονομία κάνεις και τη κουτσουλιά δε σαρώνεις , σώνει μόνε μη μάθουνε να ξενογεννούνε, περκέ τότενες…κατούρα τα.

   Εφκειά εσκεφτόμουνε όντας ακούω να βαρεί το τελέφωνο. «Έχει γούστο» εσκέφτηκα «να ‘ ναι κανένας του σογιού που να με καλεί για τραταμέντο».

-Ομπρός.

-Ευάγγελε εσύ;

-Ναίσκε. Η αφεντιά σου;

-Ο Μεμάς είμαι, ο Πιτοπούλης.

Από πέρυσι το πάσχα είχα ν’ ακούσω τη φωνή του.

-Ωρέ ,καλώς το Μεμά. Πώς ήτανε εφκειό το ξαφνικό;

-Έλεα μη τάχα έχεις κανιά καλή ιδέα για το πάσκα.

-Ό,τι εσκεφτόμουνε πως μ’ αλησμονήσανε ούλοι. Να ΄σαι καλά που μ’ εθυμήθηκες ωρέ Γεράσιμε.

-Αστείο πράμα! Πάντοτες σας μελετάμε η γυναίκα μου κι εγώ.

-Τότενες πέτση να ‘ ναι καλά κι εφκείνη. Είπες όμως κάτι για πάσκα, άμα άκουσα καλά, ή όγιεσκε ;

-Καλά άκουσες. Έλεα, άμα σκέφτεσαι να κάμεις κι εφέτος κανιά προκοπή να πάρω το τσούρμο μου και να σου κοπιάσω.

-Μόλις καπιτάρισα πως είσαι εσύ, μου επέρασε αφ’ το τσερβέλο πως θα με καλέσει η αφεντιά σου να βγάνεις τα περσινά…δανεικά.

-Δανεικά; Αντίς να το πάρεις ότι σου κάνω ονόρε και μάλιστα μεγάλο , να ΄ρτω κι εφέτος , εσύ προσβλήνεις ; Έχασα πάσα ιδέα για σένανε και να με συμπαθάς .

Άμα είχα σιμά μου το δίκαννο θα του ΄ριχνα νια…δικαννιά μέσαθε αφ’ το σύρμα. Δε το ΄χα όμως, του το ‘κλεισα στη μούρη και δε σκοπεύω όσο και να ματακουδουνίζει να τ’ ασκώσω. Περκέ το σίγουρο θα ‘ναι πως κάποιος άλλος ωσά το Γερασιμάκη θα θελήσει να μου κάμει τη…τιμή και να μου κοπιάσει για Χριστός Ανέστη.

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- ‘’ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΑ 100%, ΤΟΜΟΣ Β΄ , 2006)

 

 ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΠΥΡΓΙ

   Όλο λέω: Φέτος το Πάσχα θα το κάνω στο χωριό!

Κι όλο το φέτος φεύγει και χωριό δε βλέπω. Όχι παναπεί   πως στο χωριό μου σουβλίζονται αρνιά και με τρώει η καήλα να γυρίσω τη σούβλα και να μεθάω με τη γυαλιστερή καφετιά πετσούλα του αμνού! Απ’ ό,τι θυμάμαι από παιδί, ποτέ στο φτωχικό μας δε σουβλίστηκε οβελίας! Η τσερέπα και η παδέλα δίνανε τη λύση!

   Αν νοσταλγώ το χωριό , φίλοι μου, είναι για τη   Μεγάλη Εβδομάδα! Για να ζήσω λίγο κοντά στο Θείο δράμα, ν΄ ακούσω το τροπάριο της Κασσιανής τσ΄ Αι –Πάντες! Ν΄ ακούσω τα δώδεκα ευαγγέλια (μακάρι να γινόντουσαν …δεκατρία) από παπά Πυργισιάνο! Να σηκωθώ χάραμα (άμα βέβαια δεν αλλάξανε κι εκεί) να πάω στην Ανάσταση! Να γυρίσω σπίτι να φάω τη τσιγαριά μου, να τσουγκρίσω το αυγό μου , να πιω και καμιά κούπα βοστιλίδι, μέχρι να ΄ρτει το γιόμα να μασουλίσω την κρεατόπιτα! Κι ύστερα να βγω στο χοροστασιό , που θα ‘ναι μαζεμένο όλο το χωριό , να χορέψω κάνα μπάλο και κάνα λεβαντίνικο. Να κοιμηθώ σαν άνθρωπος   ξαναγεννημένος!

   Αλλά φευ! Η νοσταλγία μένει όνειρο άπιαστο και μένω εν μέσω αιθαλομίχλης και τσιμέντου, ανήμπορος να κουνηθώ! Και περνάνε τα Πάσχατα και φεύγουνε και χάνονται. Και παίρνουνε μαζί τους τα όνειρα    και τα γκρεμίζουνε στα βράχια του χρόνου!

-Το ριξες στη φιλοσοφία, βλέπω!

-Δεν το ‘ριξα! Μόνο του πάει! Τι ζητάω μωρέ ; Μια Λαμπρή στο χωριό να κάνω!

   Ν’ ανασάνω τον αέρα του Μεγάλου Βουνού! Να ησυχάσει λίγο το κεφάλι μου από το σαματά της πόλης! Αυτά τα μικροπράγματα είναι που κάνουνε τον άνθρωπο να μακαρίζει την ώρα που γίνηκε άνθρωπος και δεν γίνηκε πρόβατο να βελάζει!

   -Κι εγώ τον ίδιο καημό με σένανε έχω! Ανάθεμα όμως τα βάσανα και που τα ‘βγανε! Πού να ξεσηκώσεις ολάκερη φαμίλια χειμώνα καιρό! Κι ύστερα είναι τα έξοδα ! Για να κάμω λαμπράτικο ταξίδι τριών ημερών θέλω ένα μηνιάτικο, κι άμα το κάνω, τότε τι θα τρώω τις άλλες 28; Κουτσούλους ; Κάθουμαι το λοιπόν στα αυγά μου και περιμένω τη σύνταξη για να πάω!

   -Άμα περιμένεις τη σύνταξη να πας κινδυνεύεις να σε «πάνε»! Κι ύστερα σαν συνταξιούχος όλο και κάποιο ρευματικό θα ‘χεις , όλο κάνα ζάχαρο, όλο και κάποιο   στομάχι, που δεν θα σου επιτρέπει ούτε να φας , ούτε να πιεις!

   Κι όχι αρνί ψητό, ή τσερεπάτο δεν θα μπορείς να ρίξεις μέσα σου , αλλά και το φιδεδάκι θα σου φαίνεται βαρύ!

   Όσο για το κρασί! Μπορεί να μην μπορείς ούτε να το μυρίσεις ! θα προηγείται το χαμομήλι κι αυτό χωρίς ζάχαρη!

   -Πάψε καημένε ! Πόσοι και πόσοι συνταξιούχοι δεν πάνε μέχρι τα βαθιά γεράματα! Κι όχι μόνο δεν έχουνε πρόβλημα υγείας αλλά ούτε και …σεξουαλικό! Χτες ακόμα διάβασα πως ένας «νεαρός» ενενήντα χρονών έκλεψε την εκλεκτή της καρδιάς του ( κατά πόσο μπορεί μια γυναίκα να είναι εκλεκτή στα 86 της είναι αλλουνού παπά βαγγέλιο). Ακόμα δέκα νοματαίους ξέρω που τρώνε …τριάντα χρόνια τη σύνταξη!

   -Αυτοί όλοι που λες οι συνταξιούχοι, ζήσανε τη ζωούλα τους στην ύπαιθρο! Εσύ κι εγώ που ζούμε μες στην Βαβέλ της Αθήνας θα ΄ναι ευτύχημα άμα προλάβουμε να την πάρουμε!

   -Τίποτε! Εγώ το ‘χω τάξει στον εαυτό μου! Το λιγότερο …είκοσι Λαμπρές θα τις κάμω στο χωριό!

   -Μακάρι! Άμα δεν το θέλω ,να με κάψει ο Θεός !

   -Να μη σε κάψει για να… τις κάμουμε μαζί!

   -Μαζί , αποκλείεται!

   -Γιατί  ;

– Γιατί   θα τις κάμω με την πεθερά μου!

– Και τι, θα ζει η πεθερά σου μέχρι να βγεις στη σύνταξη εσύ;

-Μόνο εγώ; Κι ο γιος μου , όταν έρθει η ώρα να πάρει τη σύνταξή του, τη γιαγιά του , απ’ το σόι της μάνας του , θα την έχει!

-Έτσι που τα λες, δεν αποκλείεται να ζει κι η δικιά μου!

-Γιατί , είχες ελπίδες για το αντίθετο ;

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- «Το Πυργί της Κεφαλονιάς» , έκδοση 2015 )

ΝΑ ‘ ΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΛΑΜΠΕΡΗ

Να ‘ ναι μια μέρα λαμπερή

μια του Απρίλη μέρα,

κι αν ήταν η δεκαοχτώ

θα σήκωνα παντιέρα.

Να ‘ναι ο Μπρινιάς μες στ΄ άσπρα του

κι ο Αίνος ηλιολουσμένος

η μέρα που θα φύγω.

Να ’ναι μια νύχτα στ’ όνειρο,

στον ύπνο το βαθύ μου,

μη καταλάβω τίποτα,

όταν θα βγει η ψυχή μου.

Να ‘ναι μια νύχτα στ΄ όνειρο

η νύχτα η δική μου.

Να ΄ναι μια νύχτα στ’ όνειρο

της νύχτας η αρχή μου.

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- «Το Πυργί της Κεφαλονιάς» , έκδοση 2015 )

 

ΗΡΘΕ Η ΑΝΟΙΞΗ

Ήρθε η άνοιξη κι εφέτος

με το πρώτο χελιδόνι

και μοσχοβολούν τριγύρω,

τα λουλούδια κι οι ανθοί.

Ήρθε η άνοιξη κι εφέτος

και παντού χαρά απλώνει

μα για μένα τι κι αν ήρθε;

Η καρδούλα μου πενθεί.

Ήρθε η άνοιξη για όλους ,

με τα χέρια ανοιγμένα,

μπουμπουκιάζουνε τα κλώνια,

χιονιστά στη λεμονιά!

Ήρθε η άνοιξη για όλους ,

όχι όμως και για μένα

γιατί εγώ έχω από χρόνια,

στην καρδιά τη λησμονιά!

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ,2007)

ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ

Στην εποχή μας τη λιτή

την δίχως όνειρα κι οράματα,

άμα δεν έχεις κάτι τι,

είσαι για ..κλάματα!

Άμα δεν έχεις όβολα στη τσέπη,

άμα δεν έχεις μπάρμπα στη Κορώνη,

η αφεντιά σου, να μου…επιτρέπει

να της ειπώ: ‘’Τίποτα δε τη…σώνει’’!

Άμα δεν έχεις υπουργό δικό σου

και μεσ’ το κόμμα βουλευτή σου,

βλέπω να τρων το…κολυβό σου

χωρίς να…μακαρίζουν τη ψυχή σου.

Άμα δεν έχεις τούτο ή εκείνο,

άμα δεν έχεις ,τούτο ή το άλλο,

βλέπω να παίζεις λόρδας…μαντολίνο

στέρνωντας στο Γαβριήλ το σινιάλο!

Για φκειό τήραξε μπες κι εσύ μεσ’ το παιγνίδι

αφού, ούλοι γύρω σου εμπήκαν ήδη!

(ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ- ΠΕΤΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ,2007)

Η ιστορία της ζωής του όπως την περιγράφει στο βιβλίο του : Το  Φλωραταίϊκο οικογενειακό δέντρο 1542-2006, βιβλίο που αναφέρεται στις ρίζες και   τα βιογραφικά στοιχεία   των Φλωράτων:

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ.

Αδιαπαιδαγώγητος! Ακαλλιέργητος! Ανυπόφορος! Ανεκδιήγητος! Αγνώμονας! Αχάριστος! Ακοινώνητος! Ακατανόητος ! Αδιάφορος! Απροσδόκητος! Αχόρταγος! Άσπλαχνος! Ανάγωγος! Αναίσθητος! Ασυλλόγιστος! Αναιδής!  

(Όλα τα παραπάνω δεν έχουν ουδεμία σχέση με την πραγματικότητα και το χαρακτήρα του Βαγγέλη Φλωράτου. Είναι τα ακριβώς αντίθετα και αποτέλεσμα αυτοσαρκασμού. )

Γεννήθηκε το 1932 στο Χαράκτι, ένα βράδυ που εμπουμπούνιζε και οι γαιδαροι τρομαγμένοι τρώανε τ΄ άχερο τους μέσα στο στάβλο.         Έβγανε το Δημοτικό , για το λόγο ότι εκουβάλαε πετίνια   για να ζεσταίνεται ο Καταπόδης και όχι γιατί έπαιρνε τα γράμματα!

Όταν τελείωσε ο πόλεμος , τον έφερε στην Αθήνα ο Παναγής ο Μπενετάτος και τόνε παρέδωσε στον πατέρα του.

Εκεί, για μια ολάκερη δεκαετία σπούδασε κοινωνική ταλαιπωρία κι απέκτησε το δίπλωμα της… ξυπόλητης πατούσας , με το οποίο εξάσκησε τα περισσότερα των πεζοδρομιακών επαγγελμάτων, βοηθώντας στην ανάπτυξη της καπνοβιομηχανίας και της σοκολατοποιίας πουλώντας τα προιοντα τους.

Πέρασε πολλές μπόρες χωρίς ομπρέλα και πολλοί κεραυνοί πέσανε στο κεφάλι του , χωρίς να του το ανοίξουνε!

Βοήθησε για τον άνετο ύπνο του κόσμου κατασκευάζοντας ντιβάνια!

Τοποθέτησε εκατοντάδες θερμοσίφονες και μπιντέδες , για να ζεσταίνουνε το νερό και να νίβουνται οι άνθρωποι!

Από το 1960 και μετά, βοήθησε να έρχεται το νεράκι του Θεού μέσα στο σπίτι του κόσμου. Λίγος στο μπόι και λγότερος στο μυαλό.

Το Φλωραταίϊκο ούτε κέρδισε με τον ερχομό του , ούτε θα χάσει με το… φευγιό του. Ατύχησε   γενικώς! Όλη την ζωή του την διάβηκε, στη χάση του φεγγαριού κι όμως βρήκε γυναίκα και τόνε πήρε , έκανε και παιδιά την Ουρανία και τον Κώστα –ένας θεός ξέρει αν είναι δικός του!

Στο χωριό πάει μόνο και μόνο για να τσακώνεται με τους χωριανούς του. Και δε φεύγει από δαύτο άμα δε φινίρουνε ούλα τα κομιντόρια τω Χαρακταίωνε!

*Το συγγραφικό έργο   του Βαγγέλη Φλωράτου :

«Το παραμύθι της άνοιξης» ,ποίηση. «Ου μοιχεύσεις» ,ευθυμογράφημα. «24 ώρες απ’ τη ζωή ενός παντρεμένου» ,μυθιστόρημα . «Πραματευτής», αναδρομή στη προσεισμική Κεφαλονιά, ποίηση. «Ιδού ο άνθρωπος, Ιδού το σόι του» ,ιστορικό. «Κεφαλονίτικα 100%» ,χρονογραφήματα. «Το Φλωραταίϊκο γενεαλογικό δέντρο» ,ιστορικό. «Πετριές στον Ήλιο» ,σατιρική ποίηση.   «Στιγμές μοναξιάς», λυρική ποίηση. «Το καφενείο της Αντωνίας» ,ηθογραφία. «Κεφαλονίτικα Σατιρικά ,χρονογραφήματα. «Ο άντρας της γυναίκας μου», μυθιστόρημα. «Γυναίκες τα Άνθη του καλού», ποίηση. «Λόγια της στάνης» …Σαϊνης Βασίλης, βιογραφία . «Έργα και ημέρες «Μιχάλης Στεφανάτος» ,βιογραφία . «Διάλειμμα εντός μνημονίου», ποίηση.   «1928-2013, Η Μεγάλη Διαδρομή», αφιέρωμα στον Σύλλογο Συνταξιούχων της ΕΥΔΑΠ.   «Κεφαλονιά του τότε και του τώρα – ιστορίες για αγρίους και μη», ιστορίες, ποίηση. « Το Πυργί της Κεφαλονιάς στο πέρασμα των αιώνων (1845-1953)», ιστορικό, λαογραφικό, βιογραφικό, φωτογραφικό λεύκωμα . «Λυρικών Ψιχάλες», ποίηση. «Το Κεφαλονίτικο Δαιμόνιο», διμηνιαία σατιρική εφημερίδα.

( Παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο του «Το Πυργί της Κεφαλονιάς» , έκδοση 2015. )

…Είσαι κομμάτι απ’ τη καρδιά μου

δάκρυ, αρρώστεια και χαρά μου.

Είσαι η γεννήτρα μάνα, η γη μου,

είσαι η αγάπη η ακριβή μου….

…Κεφαλονιά μου μονάκριβη μου,

Είσαι το σώμα μου είσαι η ψυχή μου .

Είσαι η ανάσα μου κι η ακοή μου.

Είσαι το σύμπαν, είσαι τα πάντα

των άλλων εφτά, είσαι η λεζάντα….

…Κι αν έχεις σεισμούς κι αν έχεις βράχους

κι αν έχεις κουρλούς και γέρους μονάχους

           Κεφαλονιά , δε συγκρίνεσαι με καμία…

ΜΕΡΙΚΕΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΕΣ …ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ 100%   ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΦΛΩΡΑΤΟΥ

*…είναι λυπηρό να προδίνει κανείς, είναι αμάρτημα να πουλάει την ψυχή του. Όταν όμως την πουλήσει, μένει μόνος με τις ακαθαρσίες του!

*..Να μη τσιγκουνευόμαστε την αγάπη μας και να τηνε δίνουμε μ’ απλοχεριά, περκέ η αγάπη είναι το πολυτιμότερο πεσκέσι στον άθρωπο από άθρωπο κι εφκείνο το…πεσκέσι, μικροί και μεγάλοι το ‘χουμε χρεία…

*…Τσι περσότερες βολές, ο άθρωπος κάνει το αντίπρεπο αφ’ το πρέπο, το στραβό αντί του ντρίτου κι αηπάνουθε κομπορημονεύεται πως η ακαταλαβίστικη μπουρδαρία   του έχει και το θεϊκό αβεντάριο!…

*…Ο σημερνός άθρωπος είναι μασκαράς , ακόμη και στον ύπνο του ! Και τα όνειρά του κι εφκείνα μασκαρεμένα είναι! Τα μόνα όνειρα που δεν είναι μασκαρεμένα είναι οι «εφιάρτες»!…

*…Εγώ τσου ιούς τση γρίπης, τση ευλογιάς , τση ελονοσίας ,τση άτυπης περιπνενομίας δε θέλω να τσου γλέπω στα μάτια μου και τσου ακούω με τα αφτιά μου και μεγάρι ο Θεός να εγλύτρωνε τσου αθρώπους από δαύτους! Τσου υιούς όμως τω πατεράδωνε , όντας λένε μπουρδαρίες πολύ θα ήθελα να τσου βάνω πιπέρι στη γλώσσα…

*…Η πολιτική , όπως μου’λεε ο μπάρμπας μου ο Τρομπόνης-θιος σχωρέστονε- είναι ένα κάρβουνο. Τόμου είναι αναμμένο και το πιάσεις θα καείς! Τόμου είναι σβησμένο θα…γανωθείς!…

*…Ετούτος ο μικρός τόπος, είναι γραμμένο αφ’ το Θεό να βγάνει ολυμπιονίκες στο πάλεμα, στο τόξο, στο λιθάρι και στο τρέξιμο. Αλλά είναι γραμμένο κι αφ’ τον βερζεβούλη να ‘χει και τη πρωτιά τσι τραϊτουργιές. Έτσι , ανά πάσα στιγμή ο αποδέλοιπος κόσμος έχει να λέει κάτι για μας!

*Τσι δημοτικές εκλογές από πάντοτες τσι παρομοίαζα με ένα ξυπνητήρι, όπου βαρεί και ξυπνούνε οι προκομμένοι του κάθε τόπου να παίρνουνε τσι τύχες του στα χέρια τσου και να κάνουνε εφκείονε το τόπο γης τση επαγγελίας. Τώρα άμα δε γένεται τόπος επαγγελίας και μένει τόπος κακομοιρίας , ετούτο είναι περκέ ο άθρωπος μένει στα λόγια και τα έργα τ΄ αφήνει γι’ αύριο!…

*…πιστεύω πως οι πραματικοί ήρωες εξαφανιστήκανε όπως οι δεινόσαυροι, κι όσοι κατά καιρούς θέλουνε να αυτοβαφτίζονται τέτοιοι , δεν είναι τίποτσι άλλο παρί παλικάρια τση φακής …

*…Σύμμαχοι δικοί μου είναι οι αχαμνοί, οι μπομπαρτισμένοι , οι κατατρεμένοι…Σύμμαχοι δικοί μου είναι οι δετόροι του κόσμου…

*…Τα αιστήματα και μάλιστα τα…λεφτά αιστήματα λείπουνε από εμάς όπου κάνουμε τσου αιστηματίες!…

*…Δεν έχεις ακουστά ότι τα γαρδούρια με τα τέσσερα ποδάρια είναι λέει είδος σε εξαφάνιση, ενόσω τα γαρδόυρια τα δίποδα είναι είδος σε αφτονία;…

*…Ο φτωχός ημπορεί να περνάει νια βασανιστική ζωή, μα τα βάσανα τα ‘χει ο πλούσιος! Και στο πόλεμο ακόμη ο φτωχός το πολύ-πολύ να χάσει τη ζωή του, ο πλούσιος όμως θα χάσει το βιος του!…

*…Εγώ δεν πιστεύω σε Ευρωβιζιόνες , μήτε σε καλλιστεία και βραβεία! Πιστεύω μόνο τσι παραδόσεις μου , πράμα που άλλοι τσι πετούνε στο Κούταβο!…

*…Η Δημοκρατία είναι μεγάλο παπόρο και θέλει καπιτάνο κουρσάρο που να πατεί στο κατάστρωμα και να πέφτουνε οι ναύτες αφ΄τσι κουκέτες τσου…

*…Άμα τίποτα συγκρατεί ακόμη ετούτη τη κοινωνία από   τον εξαφανισμό είναι η θρησκεία! Άμα αφαιρέσεις , άμα βγάνεις αφ’ το αθρώπινο κεφάλι τσι δέκα εντολές, τότενες οι αθρώπινες κοινωνίες θα γένουνε κοπάδια σαρκοβόρα!…

*…Όσο πλιο άσημος είναι ο άθρωπος τόσο πλιο αχάριστος είναι.

*…Άμα μένουμε   στα ίδια και τα ίδια τότενες πάμε το…πισωκώλι στη πρόοδο. Τα ματαζεσταμένα φαγιά είναι για τσου χοίρους!…

*…Για να γένεις δήμαρχος πρέπει να ‘χεις φαντασία. Να μην μένεις στα περασμένα παρί να προκάμεις τα μελλούμενα! Έτσι δε θα μπαγιατέψεις ποτέ σου!…

* …Το κάκαρδο είναι όπου οι σημερινοί Ιούδες δεν έχουνε τα κότσια να κρεμαστούνε στη συκιά, μήτε να πάρουνε το μπροστογιομί κι αφού βάνουνε το κατακλείδι τσου στη μπούκα του να πατήσουνε τον κόκορα!…

*…Πουθενά ο πολιτισμός δεν είναι μοιρασμένος στα ίσια! Εφκείνοι που μπορούνε να δυναστεύουνε τσου αναγκαιούντες. Άλλοι βυζαίνουνε και άλλοι βυζαίνονται. Έτσι προχωρούνε οι κοινωνίες τη σήμερο…

*…Μέσα στο αιώνιο μετζονύχτι τση κοινωνίας, μέσα στον ανθρώπινο παραλοϊσμό, παλαβομάρα είναι να πιστεύει κανένας σε όνειρα. Ο άθρωπος , όσο τετραπέρατος κι άμα είναι , όσα σπουδαία και ικανά ημπορεί να κάμει, στίβει το κεφάλι του να ‘βρει τρόπο αυτοκαταστροφής …

*…άμα εμείς οι σημερινοί Έλληνες κάνουμε εξέταση …ντι εν νέι , οι περσότεροι θα βγούμε αλλοσπορίτες…

*…Εδεπά που τα λέμε από κουρλαμάδα έχουμε μπόλικη ώστε να μη χρειαζόμαστε εισαγωγή!

*…Σήμερα εκείνος που λέει την αλήθεια δεν έχει του Θεού τη βοήθεια όπως πρώτα. Παραμένει στη σκιά του παρελθόντος και ίσια, ίσια που κερδίζει τη χλέυη των ανθρώπων. Ο σημερινός κόσμος είναι ο κήπος της Εδέμ για τον ψεύτη, τον κλέφτη και τον απατεώνα!

*…Όσο μποστήτερα καπιτάρει ο σημερινός άθρωπος πως δε πρέπει να επιτρέπει σε κανείνε να τόνε περνάει για χάπατο και για μπαίγνιο, τόσο πλιο λεύτερος θα ζει. Τόσο πλιο πολύ θα βρίσκει την ισορροπία του!

*Σε τούτονε τον κόσμο το δύσκολο δεν είναι να κάμεις τον άλλονε να σου βγάλει το καπέλο! Το δύσκολο είναι να τόνε κάμεις να το βαστεί στο χέρι ίσαμε την άλλη βολά που θα σε ματαγδεί…

*…Όπου ακούς πολλά κεράσια μη βαστείς μικρό καλάθι, μη βαστείς καθόλου καλάθι ,δε πρόκειται να πέσει μέσα μήτε κερασοκούκουτσο!…

*…Ένα αέναο σύρε κι έλα μέσα στην αβεβαιότητα και στο τι θα γένει αύριο είμαστε. Πούλια ενός ταβλιού που παίζεται στη πλάτη μας εδώ και τόσα χρόνια…

*…Τα χρόνια πολλά είναι νιαν ευχή –περσότερο παρόλα-…όσα του ‘ναι γραμμένα να ζήσει τ’ αλλουνού θα ζήσει ,  μήτε λεφτό πιότερο. Χρόνια πολλά να λέμε και καλά μυαλά! Εφκειό πρέπει να εύχεται ο ένας στον άλλονε κι οι χρόνοι θα διαβαίνουνε , αφού είναι από Θεού! Αλλά θα διαβαίνουνε πλιότερο

αθρώπινοι!…

*…Στη μασκαρεμένη εποχή μας , είτε φοράει μάσκα κανείς, είτε φράκο, είναι σαν να ζητάς ψύλλους στα άχυρα να βρεις κάποιον αμασκάρευτο…

*…οι χρόνοι είναι για να περνούνε, στάση δε κάνουνε ποτές τσου. Διαβαίνουνε και μάλιστα πιλαλητά και χάνουνται όπως χάνεται η αστροπή και το αθρωπάκι ανήμπορο από σύστασή του χάνεται κι εφκείνο, μπιχού καλά-καλά το καπιτάρει.

*…Νομίζω ότι κακώς η φύση αφήνει τον άνθρωπο να γερνά, έπρεπε πριν ακόμα σταματήσει τη παραγωγή να τον ξαποστέλνει αύτανδρο. Μόνο έτσι θα υπήρχε κοινωνική και οικογενειακή γαλήνη…όπως και να το κάνεις η ανθρώπινη ατέλεια παρουσιάζεται στο φόρτε της μετά τα εξήντα-όχι ότι και πριν ήτανε ανύπαρχτη-αλλά στα εβδομήντα παίρνει αμπάριζα και βγαίνει.

* …Δε με νοιάζει που θα πεθάνω, αλλά στενοχωριέμαι αυτόν τον φουκαρά που θα μου ανοίξει το τάφο και δεν θα ημπορέσω να του δώκω τον κόπο του! Στο ύστερο…Δεν με νοιάζει που θα πεθάνω, αλλά με κόφτει που θα χάσω εφκειούς τσου δυο-τρεις αθρώπους που πραματικά μ’ αγαπούνε…

*…Στην προσπάθειά του ο άνθρωπος να οικειοποιήσει τα πάντα με την δήθεν και τάχα εξέλιξή του αφαιρεί ο ίδιος πόντους αφ΄τα πόδια του και γίνεται κοντύτερος…

*…Το σωστό είναι να μη τα ισοπεδώνει κανείς όλα. Όταν όμως όλα είναι ισοπεδωμένα, πώς κάθε ανήμπορος , μπορεί να βάλει χείρα βοηθείας για να γίνουν κτίσματα τα ερείπια ;…

*…Δυστυχώς ο ψηφοφόρος σήμερα, δεν σκοτίζεται καθόλου για τα κοινά. Μέλημα και φροντίδα του είναι το προσωπικό βόλεμα. Βόλεμα που άμα δεν μπορεί από μοναχός του να βολευτεί , γίνεται έρμαιο του κάθε υποσχεσάκια. Έτσι ξευτιλίζει την υπόστασή του για ένα πιάτο φακή…

*…ούλη η Κεφαλονιά είναι ένα μαγιάτικο στεφάνι, που τηνε φύτεψε ο Θιος καταμεσίς του Ιονίου να ομορφαίνει τον κόσμο…

Η αλήθεια για το… έργο μου

«ό,τι έχω γράψει μέχρι σήμερα, είτε σε βιβλία είτε σε εφημερίδες, δεν έχουνε κανόνες και τεχνουργήματα, ούτε μέτρο. Ούτε η γλώσσα αλλά ούτε και η πένα έχουνε πνευματικά κάλλη. Αν η αλήθεια είναι κάλλος , τότε και αυτά τα απλά , τα ασήμαντα συγγραφικά μου τότε έχουνε κάλλος κι αυτά».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ , 19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2011

 …Ψάχνοντας στα δαιδαλώδη εδάφη της σοβαρότητας μπαίνεις χωρίς να το καταλάβεις στα στενά καλντερίμια της σάτιρας, σε σημείο που σε ξελογιάζει κι έτσι ξελογιασμένος, μέσα στις τόσες μπούρδες που θα πεις, θα κάνεις και κάποιον να γελάσει κι αυτό είναι επιτυχία. Μα κι αυτό να μη συμβεί, αν γελάσεις ο ίδιος , είναι σαν να έκανες όλο τον κόσμο να γελάσει!!    ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΛΩΡΑΤΟΣ 2007

Επιμέλεια: Ε.Σαρλή

-Πρώην δημοσιογράφος   Ραδιοκύματα

16-4-2020

Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου και των υπηρεσιών που προσφέρονται σε αυτό, χωρίς την προηγούμενη άδειά εκπροσώπου της Ιστοσελίδας (portoni.gr). Δείτε τους Όρους Χρήσεις