Πόσο θα περιμένουμε ακόμα απ’ τους εγχώριους πολιτικούς ταγούς να μας “σώσουν”;

Γράφει ο Ανδρέας Κολαΐτης (Πτυχιούχος ΤΕΙ – Αθήνας)

Mε χαρακτηριστική ευκολία θα μπορούσε οιοσδήποτε Κεφαλονίτης να παρασυρθεί από το περιεχόμενο της παρακάτω έκθεσης, θεωρώντας ότι συντάχθηκε ΤΩΡΑ από κάποιο αξιωματούχο των Θεσμών που πλαισιώνουν την Ελλάδα στην εποχή των Μνημονίων και αφορά τα οικονομικά τεκταινόμενα της πατρίδας μας. 

Κάθε αναγνώστης θα μπορούσε να εικάσει ότι η εν λόγω έκθεση είναι μια αναφορά -οποιασδήποτε- Πρεσβείας ξένης χώρας στην Αθήνα!  Κάπως έτσι έχει το θέμα μόνο που συντάχθηκε το … 1947 !!!

                        l                  Ο 33ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Χάρυ Σ. Τρούμαν (Harry S. Truman, 1884 – 1972)

 

Ιστορική σύνδεση με το … σήμερα

 

Αρχές του 1947 η αγγλική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει στις ΗΠΑ πως αδυνατούσε πλέον να συνεχίσει τον ρόλο που είχε αναλάβει, δηλαδή τον ρόλο της ενίσχυσης της ελληνικής κυβέρνησης στον αγώνα της κατά της κομμουνιστικής επικράτησης στην Ελλάδα.

Ας σημειωθεί ότι το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ λόγω του Β’ παγκοσμίου πολέμου είχε πενταπλασιαστεί. Το ΑΕΠ των ΗΠΑ μειώθηκε 1,5% το 1946 και αυξήθηκε 10,5% το 1947, η ανεργία το ίδιο έτος ήταν 4% ο δε πληθωρισμός έφτανε τον Ιούνιο του 1946 στο 30% και στις αρχές  του 1947 «έτρεχε» με 9,1%. *

Ο 33ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Χάρυ Σ. Τρούμαν (Harry S. Truman, 1884 – 1972)  παρ όλα αυτά αποδέχτηκε την αντικατάσταση των Άγγλων στην Ελληνική εμφυλιακή αναμέτρηση. Για να εκτιμηθεί η όλη κατάσταση στην Ελλάδα στάλθηκε τον Φεβρουάριο του 1947 ο δικηγόρος,  Πώλ Ρ. Πόρτερ (Paul A. Porter,   1908 – 2002) άνθρωπος της “Νew Deal” πολιτικής και στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος κατά την παραμονή του απέκτησε πολύ καλή γνώση της Ελληνικής πραγματικότητας, και με βάση τις πληροφορίες που μετέφερε, οργανώθηκε η αμερικανική βοήθεια (και επέμβαση) καθώς και η εξαγγελία του Δόγματος Τρούμαν.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1947 , μετά από έναν περίπου μήνα παραμονής στην Ελλάδα ο  Πόρτερ στέλνει επιστολή προς τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, W.L. Clayton με τις πρώτες εντυπώσεις του, γράφοντας μεταξύ των άλλων:

«Απ’ ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος. […] στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα.

Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο.

Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας.

Τα συμφέροντα των εφοπλιστών προστατεύονται επίσης με σκανδαλώδη τρόπο. Η ελληνική εμπορική ναυτιλία ανθεί στην εποχή μας και οι εφοπλιστές κερδίζουν τεράστια ποσά, αλλά το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος δεν αποκομίζει κανένα όφελος απ” αυτό. Οι μισθοί των ναυτικών γυρίζουν στην Ελλάδα, αλλά οι εφοπλιστές ασφαλίζουν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους στις ξένες χώρες.

Κάθε επιχείρηση θα έπρεπε να πληρώνει μια σημαντική εισφορά στο κράτος, κάτω από την προστασία του οποίου λειτουργεί. Αυτό ισχύει κατά κύριο λόγο για την περίπτωση των εφοπλιστών, που τα μεγαλύτερα κέρδη τους προέρχονται από τα «Λίμπερτι», τα οποία τους παραχώρησε η αμερικανική Ναυτική Αποστολή με την εγγύηση του ελληνικού κράτους.

Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας – οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου – θα ενεργοποιηθεί.

Οι περισσότεροι απ” αυτούς είναι άνθρωποι πολύ γοητευτικοί, που μιλάνε πολύ καλά τα αγγλικά. Είναι πάντοτε πρόθυμοι, όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν την αμερικανική αποστολή για τα δικά τους συμφέροντα.

Θυμάμαι ακόμα ένα από τα πιο επίσημα γεύματα ενός από τους σημαντι¬κότερους τραπεζίτες, που με είχε καλέσει στη βίλα του των Αθηνών.

Είχε τρεις σερβιτόρους με λιβρέα**, μια ποικιλία απ΄ τα πιο φίνα κρασιά και φαγητά διάφορα, περίφημα γαρνιρισμένα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος, ένας από τους αντιπροσώπους της κλίκας που ανέφερα άρχισε να εξυμνεί τις ομορφιές της ζωής κοντά στη θάλασσα, καθώς και τις χαρές των αριστοκρατικών αθλημάτων (σπορ).

Η αντίθεση ανάμεσα στο γεύμα αυτό και στα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στους δρόμους της Αθήνας είναι πραγματικά τρομερή.

Εδώ δεν υφίσταται κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ΄ αυτού υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα.

Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν επίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδο-σκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μιαν αθλίαν ζωή.

Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις τό σύνολον του πληθυσμού θα επέφερε ελάχιστη βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώσεως. Αλλα ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της φτώχειας συντείνει εις το να εξοργίζει τας μάζας και να υπογραμμίζει την δυστυχία των πτωχών.

Δύο και ήμισυ έτη μετά την απελευθέρωσιν η Ελλάς ευρίσκεται εις μίαν κατάστασιν νεκρώσεως παρά την ούσιαστικήν έξωτερικήν βοήθειαν και την αρμοδίαν εξωτερικήν καθοδήγησιν.

Εις ολόκληρον την χώρα, απ΄ άκρου εις άκρη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον – μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία προς το παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίαι δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχαι δεν αποθηκεύουν προμήθειες.»

th191 ( Ο Πώλ Ρ. Πόρτερ το 1947 πλαισιωμένος από εγχώριους “φωστήρες” της εποχής )

* Οι ΗΠΑ μόνο με την έναρξη του πολέμου στην  Κορέα (25/6/50 – 27/5/53) κατάφερε να ενεργοποιήσει τον πολεμικό-αμυντικό τομέα της οικονομίας και μέσω αυτού εισήλθε σε φάση σταθερής ανόδου.

** Ειδική στολή για τους υπηρέτες ανακτόρων, αριστοκρατικών οίκων ή ξενοδοχείων.

Πηγές:

1) :143/fetch%3EUID%3E.INBOX%3E11963">https://www.whitehouse.gov/1600/presidents/harrystruman

2) :143/fetch%3EUID%3E.INBOX%3E11963">http://notthemajorityopinion.blogspot.gr/2013/09/wanted-miracle-in-greece-collier-sep-20.html

3) :143/fetch%3EUID%3E.INBOX%3E11963">https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%89%CE%BB_%CE%A1._%CE%A0%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B5%CF%81

4) :143/fetch%3EUID%3E.INBOX%3E11963">https://averoph.wordpress.com/2014/02/14/%E1%BC%A1-%E1%BC%90%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-p-r-porter-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%82-w-l-clayton-14-%CF%86%CE%B5%CE%B2-1947/

5) :143/fetch%3EUID%3E.INBOX%3E11963">http://pluton22.blogspot.gr/2012/12/1947.html

Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου και των υπηρεσιών που προσφέρονται σε αυτό, χωρίς την προηγούμενη άδειά εκπροσώπου της Ιστοσελίδας (portoni.gr). Δείτε τους Όρους Χρήσεις