ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ, αύριο Πέμπτη 20 Αυγούστου στη Δρογκαράτη

<<ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ>>

WILFRIDO TERRAZAS
NATALIA PEREZ TURNER

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ.
ΕΡΓΟ ΤΟΥ WILFRIDO TERRAZAS
Πρώτη Παγκόσμια Εκτέλεση

19 Αύγουστου 2015, 20.30,στο Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού, Μεταξάτα
20 Αύγουστου 2015, 18.30μ.μ στο Σπήλαιο της Δρογκαράτης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Νίκος Χαριζάνος (1969)
«… Όσο να τραγουδήσω στον αιθέρα
το θησαυρό που νιώθω μέσα μου … »(2015)
Παγκόσμια πρεμιέρα
Φλάουτο και Τσέλο

Νίκος Χαριζάνος
«… Ωδή σε έναν Ποιητή … » (2015)
(Ωδή σε ένα ποιητή)
Παγκόσμια πρεμιέρα
ΣόλοΤσέλο

Wilfrido Terrazas (1974)
«… Τα φώτα της Ζακύνθου… » (2015)
Παγκόσμια πρεμιέρα
Φλάουτο και Τσέλο

Κώστας Μαντζώρος (1960)
Intermezzo για τη«.. γυναίκα της Ζάκυνθος…» (2015)
Παγκόσμια πρεμιέρα
Σόλο Μπάσο Φλάουτο

Θάνος Χρυσάκης (1971)
«…Μήτε το Κύμα / Né dall’onde …» (2013)
Μπάσο Φλάουτο και Τσέλο

Πως λέγεται “emoticon” στα Eλληνικά;
Αυτοσχεδιασμός Natalia Pérez Turner-WilfridoTerrazas

———————————————-

Ναταλία Pérez Turner, Tσελίστα
Wilfrido Terrazas, φλαουτίστας *
* Becario del Programa de Creadores Escénicos del FONCA, 2014-2016.
Proyecto apoyado por el Fondo Nacional para la Cultura y las Artes , Mexico
Το έργο τουWilfrido Terrazas επιχορήγείται από το FONCA (Εθνικό Ταμείο του Μεξικού για τον Πολιτισμό και τις Τέχνες).

Η Ναταλία Pérez Turner γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1969. Ανήκει στους πλέον περιζήτητους Τσελίστες στο Μεξικό, παίζει σύγχρονη μουσική, αυτοσχεδιάζει, συνεργάζεται ως μουσικός φιλοξενούμενος στα τοπικά τζαζ και ροκ συγκροτήματα. Εργάζεται επίσης ως συνεργάτης με ποιητές, χορευτές, καλλιτέχνες, παίζοντας στο θέατρο, τόσο ως τσελίστας
όσο και ως συνθέτης μουσικής για τη σκηνή, για ταινίες ή video art.
Η επιχορήγηση της από την FONCA (Εθνικό Ταμείο του Μεξικού για τον Πολιτισμό και τις Τέχνες)κατά την περίοδο 2005-2006 επέτρεψε να παίξει σόλο τσέλο σε σημαντικά μουσεία τέχνης και της επέτρεψε να εξερευνήσετε το σύγχρονο σόλο βιολοντσέλο ρεπερτορίου, καθώς και να έρθει σε επαφή με αναγνωρισμένους συνθέτες του Μεξικού, ώστε έγινε μια πολύ δραστήρια τσελίστας στη σύγχρονη Μεξικανική μουσική σκηνή, σε στενή συνεργασία με συνθέτες, στην καταγραφή και την πρεμιέρα της μουσικής τους, συμπεριλαμβανομένων πολλών συνθέσεων που έχουν γραφτεί ειδικά γι ‘αυτήν.
Η Ναταλία έχει παίξει σε πολλά φεστιβάλ στο Μεξικό ως σολίστ ή σε διαφορετικά σύνολα και έχει εμφανισθεί στους πιο σημαντικούς χώρους της χώρας. Έχει ταξιδέψει για να παίξει στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι με τον ποιητή Rocío Ceron, στο Rencontres du Papier Theatre in Champagne Papier στη Γαλλία, για τους οποίους έγραψε η ίδια και επίσης εκτέλεσε τη μουσική, στο Maison du Mexique στο Παρίσι. Εχει περιοδεύσει με άλλα σύνολα και παιχνίδια στη Δανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ.
Είναι μέλος του Generación Espontánea και έχει δημιουργήσει ντουέτο με τον φλαουτίστα Wilfrido Terrazas.
Παίζει τακτικά διαφορετικά σύνολα και κινείται με άνεση μεταξύ της κλασικής και σύγχρονης μουσικής, του ελεύθερου αυτοσχεδιασμού και της ροκ μουσικής.
Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο,στο Μουσικό Σχολείο Ollin Yoliztli, και CIEM στην Πόλη του Μεξικού, πήρε πτυχίο BA ως εκτελεστής Τσέλο στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon στο Πίτσμπουργκ, ΗΠΑ. Επίσης πήγε στοGuildhall School of Music στο Λονδίνο για περαιτέρω σπουδές.
——————————-

Ο Wilfrido Terrazas (Camargo, 1974) είναι Μεξικανός φλαουτίστας, αυτοσχεδιαστής και συνθέτης, που η καριέρα του αριθμεί πάνω από 25 χρόνια έντονης δραστηριότητας. Η πρόσφατη δουλειά του έχει επικεντρωθεί, κυρίως, στην εξεύρεση σημείων σύγκλισης μεταξύ καθιερωμένης και αυτοσχεδιαστικής μουσικής, όπου εξερευνεί διαφορετικές προσεγγίσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος του Herald of the Mexico City ,Generación Espontánea από το 2006. Ως μουσικός έχει κάνει πάνω από 250 παγκόσμιες πρεμιέρες, και είναι μέλος του Liminar από το 2012. Ως συνθέτης, το κύριο ενδιαφέρον του είναι να διερευνήσει διάφορους τρόπους διαλόγου ανάμεσα στη σύνθεση, αυτοσχεδιασμό και την απόδοση και έχει γράψει περίπου 40 έργα για διάφορα μουσικά όργανα.
Ο Wilfrido είναι επίσης ένας αφοσιωμένος δάσκαλος. Διδάσκει φλάουτο στο Κονσερβατόριο de las Rosas στη Μορέλια και πειραματική μουσική στο Escuela Superior de Música στην Πόλη του Μεξικού. Δίνει, επίσης, εργαστήρια σε όλο το Μεξικό. Έχει δώσει συναυλίες και έχει συμμετοχές σε έργα στην Αργεντινή, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βενεζουέλα, και σε πάνω από 30 πόλεις στο Μεξικό. Έχει λάβει στήριξη από FONCA, UNAM, CONACYT, Omi Διεθνές Κέντρο Τεχνών, Atlantic Center for the Arts και από το Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού. Συμμετείχε στην ηχογράφηση περισσότερων από 20 άλμπουμ, στις τρεις ως σολίστ. Η Τσελίστα Natalia Pérez Turner, ο κιθαρίστας José Manuel Αλκαντάρα, ο καλλιτέχνης Γιαίρ López, ο ποιητής Nuria Manzur είναι, μεταξύ πολλών άλλων, συχνά οι συνεργάτες του.Ο Wilfrido επιμελείται επίσης τη σειρά συναυλιών αυτοσχεδιασμού Ελ Aracle στην Πόλη του Μεξικού.
Ο Wilfrido Terrazas σπούδασε μουσική αρχικά στην Μπάχα -Καλιφόρνια και στην Καλιφόρνια. Αργότερα αποφοίτησε από το Κονσερβατόριο de las Rosas. Μεταξύ των πλέον σημαντικών δασκάλων του είναι ο Damian Bursill-Hall, ο Τομ Corona, ο Τζον Fonville,ο Roscoe Mitchell,ο Guillermo Πορτίγιο και ο Germán Romero.
Ο Wilfrido μεγάλωσε στη Ensenada, και ζει στην Πόλη του Μεξικού από το 2003.

‘’Τα Φώτα της Ζακύνθου’’

Έμαθα για πρώτη φορά για την ύπαρξη του Διονυσίου Σολωμού πριν από 15 χρόνια, παρακολουθώντας το αριστούργημα του Θεόδωρου Αγγελόπουλου« Μία αιωνιότητα και μια μέρα>>. Ήμουν γοητευμένος από την ιστορία του ποιητή και πήγα να ψάξω για την ισπανική μετάφραση του έργου του. Το μόνο που ανακάλυψα ήταν μερικά από τα ποιήματά του σε μια ανθολογία και πέρασαν μερικά χρόνια πριν καταφέρω να διαβάσω το έργο του με ένα πιο σωστό τρόπο, αν και στα αγγλικά και, εξ όσων γνωρίζω, οι ισπανόφωνοι αναγνώστες εξακολουθούν να περιμένουν να διαβάσουν το έργο του Σολωμού σε πλήρη όγκο.( Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα αλλάξει κάποια στιγμή σύντομα). Είμαι ένας άπληστος αναγνώστης της ποίησης και για πολλά χρόνια τώρα έχω διαβάσει τους περισσότερους από τους γνωστούς Έλληνες ποιητές σε μετάφραση (είμαι ένας παράξενος φιλέλληνας, που αγαπά κάθε τι Ελληνικό, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα). Οφείλω να ομολογήσω ότι στην αρχή βρήκα σκληρό να διαβάσω το έργο του Σολωμού. Περιέχει αποσπάσματα εξαιρετικής ομορφιάς, αλλά, σε γενικές γραμμές, δεν ρέει τόσο εύκολα όσο, ας πούμε, το έργο των ποιητών όπως ο Καβάφης ή ο Σεφέρης. Οι μελετητές τείνουν να συμφωνήσουν ότι η ‘’ποιητική γλώσσα’’ του Σολωμού είναι τεχνητή, ένα σπάνιο προϊόν της διαδικασίας κάποιου που έμαθε ελληνικά ως ενήλικας. Όπως είναι γνωστό, ο Σολωμός ήταν ο πρώτος ποιητής που έγραψε στη δημοτική γλώσσα, τη γλώσσα του λαού. Άκουσε το κάλεσμα, ήξερε ότι έπρεπε να το κάνει, αλλά δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό. Έπρεπε να μάθει τα πάντα καθόδόν. Αλλά δεν δημιουργήσε, λόγω της πρόκλησης, αντίγραφα ασφαλείας. Στο έργο του, μπορούμε να εντοπίσουμε μια συναρπαστική σύνθεση μεταξύ του (κυρίως) Γερμανικού Ρομαντισμού που τον ενέπνευσε, του Ιταλικού Λυρισμού της νιότης του και του Ελληνικού Πνεύματος που μάθαινε να ανακαλύπτει. Αν τα ποιήματα δεν ρέουν τόσο εύκολα μπορεί, νομίζω, να οφείλεται στο ότι είναι εμποτισμένα με τη σύγκρουση, τον πόνο της μάθησης και της δημιουργίας ενός νέου έργου από την σύγκλιση προηγουμένως άσχετων πηγών. (Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που έφυγε αφήνοντας περισσότερα από τα φιλόδοξα έργα του ημιτελή.)
Πέρα από την αμαθειά μου επί του θέματος και τις θρασσείς εικασίες μου, το έργο αυτό ανταποκρίνεται σε ένα πολύ πιο βασικό κίνητρο: Είμαι βαθιά συγκινημένος από την ισχυρή θέληση και το θάρρος του Σολωμού. Γκρέμισε τα τείχη με γυμνά χέρια του, έτσι ώστε αργότερα οι ποιητές να μπορέσουν να περπατήσουν μέσα. Τα μουσικά κομμάτια που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα αυτό αναγνωρίζει, καθένα με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, να υπομείνει την παρουσία του Σολωμού στον Ελληνικό πολιτισμό. Μια παρουσία σε μεγάλο βαθμό αόρατη, αλλά αναμφισβήτητη. Μια αληθινή δύναμη στο μεγάλο κτίριο της ανθρωπότητας, πολύ ζωντανή στην σημερινή Ελλάδα.
Το έργο αυτό έγινε εφικτό χάρη στην πολύτιμη βοήθεια πολλών ανθρώπων και θεσμών, στους οποίους εκφράζω τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου: FONCA (Μεξικό), Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού (Κεφαλονιά, Sophie Kagadis και η ομάδα της ), ΚΣΥΜΕ ( Αθήνα), Kodály Ωδείο (Αθήνα), Νίκος Χαριζάνος και Μυρσίνη Πατέ, Θάνος Χρυσάκης, Κώστας Μαντζώρος, και την καλή μου φίλη και πολύ καιρό συνεργάτιδα, την καταπληκτική Ναταλία Pérez Turner.

Wilfrido Terrazas

Ionion Center for the Arts and Culture

<<THE LIGHTS OF ZAKYNTHOS>>
WILFRIDO TERRAZAS
NATALIA PEREZ TURNER

MUSIC INSPIRED BY DIONYSIOS SOLOMOS’ LIFE AND WORK
A PROJECT BY WILFRIDO TERRAZAS

August 19th 2015, 20.30pm Ionion Center for the Arts and Culture,Metaxata
August 20th 2015, 18.30pm, Drogarati Cave

PROGRAMME

Nickos Harizanos (1969)
“…as long as to sing out to the ether
the treasure I feel inside…” (2015)
World première
Flute and cello

NickosHarizanos
Ωδή σε έναν Ποιητή (2015)
(Ode to a poet)
World première
Cello solo

Wilfrido Terrazas (1974)
The Lights of Zakynthos (2015)
World première
Flute and cello

Costas Mantzoros (1960)
Intermezzo For ‘The Woman Of Zakynthos’ (2015)
World première
Solo Bass Flute

Thanos Chrysakis (1971)
ΜήτετοΚύμα / Né dall’onde (2013)
Bass flute and cello

How do you say “emoticon” in Greek?
Improvisation session Pérez Turner-Terrazas.

———————————

Natalia Pérez Turner, cellist
Wilfrido Terrazas, flutist*
*Becario del Programa de Creadores Escénicos del FONCA, 2014-2016.
Proyecto apoyado por el Fondo Nacional para la Cultura y las Artes (México)
Wilfrido Terrazas holds a grant from FONCA (National Fund for the Culture and the Arts, Mexico), 2014-2016, which makes this project possible.

Natalia Pérez Turner was born in Mexico City in 1969. She is one of the busiest cellists in Mexico playing contemporary music, free improv, or as a guest musician with local jazz and rock bands. She also works as a close collaborator with poets, dancers, artists and playing in the theatre, both as a cellist and also composing music for the scene, for film or video art pieces.
After obtaining a grant from FONCA in 2005-2006 to play solo cello recitals in art museums, which enabled her to explore the contemporary solo cello repertoire, and to get in touch with living Mexican composers, she became a very active cellist in the contemporary Mexican music scene, working closely with composers, and recording and premiering their music, including many pieces written specially for her.
Natalia has played in many festivals in Mexico, both as a soloist or in different ensembles and at the most important venues in the country. She has travelled to play at the Pompidou Center in Paris with poet Rocío Cerón, at the Rencontres du Papier Theatre in Champagne, France, with a play for paper theatre for which she wrote and performed the music, at the Maison du Mexique in Paris; and has also toured with other ensembles and plays in Denmark, Spain and the US.
She’s a member of Generación Espontánea, a Mexican free improv collective, and has a duet with flutist Wilfrido Terrazas. She also plays quite regularly with different ensembles, moving with ease between classical and new music, free improvisation and even rock music.
Natalia studied at the National Music Conservatory, Ollin Yoliztli Music School, and CIEM in Mexico City, got a BA Master’s degree as a cello performer at the Carnegie Mellon University in Pittsburgh, USA; and went on to the Guildhall School of Music in London for further studies.

Wilfrido Terrazas (Camargo, 1974) is a Mexican flutist, improviser and composer, and his career spans over 25 years of intense activity. His recent work has been focused, above all, in finding points of convergence between notated and improvised music, and in trying out different approaches to collaboration and collective creation. He is a founding member and Herald of the Mexico City-based improvisation collective Generación Espontánea since 2006. As a performer, he has done over 250 world premières, and is a member of Liminar ensemble since 2012. As a composer, his main interest is to explore different ways of dialogue between composition, improvisation and performance, and he has written around 40 works for diverse instrumental forces.
Wilfrido is also a committed teacher. He teaches flute at the Conservatorio de las Rosas in Morelia, and experimental music at the Escuela Superior de Música in Mexico City. He also gives workshops all throughout Mexico. He has given concerts and participated in projects in Argentina, Austria, Belgium, France, Germany, Greece, Spain, Sweden, United Kingdom, United States, Venezuela, and in over 30 cities in Mexico. He has obtained support from FOECA-BC, FONCA, UNAM, CONACYT, Omi International Arts Center, Atlantic Center for the Arts and Ionion Center for the Arts and Culture; and participated in the recording of more than 20 albums, three of them as a soloist. Cellist Natalia Pérez Turner, guitarist José Manuel Alcántara, sound artist Yair López and poet Nuria Manzur are amongst his many frequent collaborators. Wilfrido also curates the improvisation concert series El Aracle in Mexico City.
Wilfrido Terrazas studied music initially in Baja California and California. He later graduated from the Conservatorio de las Rosas. Among his most influential teachers are Damian Bursill-Hall, Tom Corona, John Fonville, Roscoe Mitchell, Guillermo Portillo and Germán Romero. Wilfrido grew up in Ensenada, and lives in Mexico City since 2003.

The Lights of Zakynthos
Program Note(by Wilfrido Terrazas)

I first learned about Dionysios Solomos’ existence by watching Theo Angelopoulos’ masterpiece Eternity and a Day, some 15 years ago. I was fascinated by his story, and went out looking for Spanish translations of his work. I only found a few of his poems in an anthology, and some years passed before I could read his work in a more proper way, albeit in English (as of this day, and to the best of my knowledge, Spanish readers still have to wait to read Solomos’ work in a full volume. Let’s hope that changes sometime soon). I am an avid reader of poetry, and for many years now I have read most of the well known Greek poets in translation (I am somewhat of a strange philhellene, love all things Greek, but can’t speak the language). I must confess that at first I found Solomos’ work a hard one to read. It contains passages of extraordinary beauty, but, in general, it doesn’t flow as easily as, let’s say, the work of poets such as Cavafy or Seferis. Scholars tend to agree that Solomos’ poetic language is an artificial one, a rare product of the process of someone who learned Greek as an adult. As is well known, Solomos was the very first poet to write in the demotic language, the people’s language. He heard the call, he knew he had to do it, but wasn’t prepared for it. He had to learn along the way. But he didn’t back up from the challenge. In his work, we can read a fascinating synthesis between the (mostly German) Romanticism which inspired him, the Italian lyricism of his youth and the Greek he was learning and reinventing. If the poems don’t flow as easily that may be, I think now, because they are impregnated with the conflict, the pain of learning and of creating something new from previously unrelated sources. (Maybe that’s also why he left most of his ambitious works unfinished.) Beyond my unlearned and impertinent speculations, this project responds to a much more basic motive: I am deeply moved by Solomos’ sheer determination and courage. He demolished the walls with his bare fists so later poets could walk through. The pieces comprised in this programme recognize, each in its own particular way, Solomos’ enduring presence on Greek culture. A presence largely invisible, but undeniable. A true building force of sheer humanity, very much alive in today’s Greece.
This project is possible thanks to the valuable help of many people and institutions, to whom I hereby express my deepest gratitude: FONCA (Mexico), Ionion Center for the Arts and Culture (Kefalonia, Sophie Kagadis and her team of warriors), KSYME (Athens), Kodály Conservatory (Athens), Nickos Harizanos and Mirsini Pate, Thanos Chrysakis, Costas Mantzoros, and my good friend and long time collaborator, the amazing Natalia Pérez Turner.
Wilfrido Terrazas.

Απαγορεύεται ρητά η οποιαδήποτε χρήση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά του περιεχομένου του δικτυακού τόπου και των υπηρεσιών που προσφέρονται σε αυτό, χωρίς την προηγούμενη άδειά εκπροσώπου της Ιστοσελίδας (portoni.gr). Δείτε τους Όρους Χρήσεις